aktualności       działalność       projekty       zaproszenia       członkowie       galeria       czytelnia       media o nas       linki       kontakt

 

 

 

 

 

ANTROPOLOGIA KULTUROWA

(krótka instrukcja obsługi)

Czy postrzegamy świat inaczej niż Anglicy, Hindusi albo Papuasi? W jaki sposób indiańscy szamani uzdrawiali chorych? Co to są języki mlaskowe? Dlaczego większość Polaków nie chce jeść ślimaków, a Francuzi nie tkną zupy z buraków? Czy internetowe randki mogą być antidotum na cywilizacyjną samotność? Czy światu rzeczywiście grozi zderzenie cywilizacji?

To zaledwie kilka pytań, na które odpowiada antropologia kulturowa.

Nauka ta narodziła się w połowie XIX wieku, wraz z powstawaniem nowoczesnych społeczeństw, ale zajmuje się kwestiami, jakie nurtowały Europejczyków od zawsze. Kim jestem, kim są inni, dlaczego są inni, jak się z nimi porozumieć? Szukając wyjaśnień tych kwestii, antropologia kulturowa bada kulturę, ale nie w potocznym rozumieniu tego słowa (teatr, opera, filharmonia). Dla antropologów bowiem kultura jest całościowym sposobem życia konkretnego społeczeństwa, to sposoby odżywania się, ubierania, budowy domów, zawierania małżeństw, myślenia. W tym ujęciu nie istnieją ludzie niekulturalni: każdy został przecież wychowany w grupie, która wpajała mu swoje wartości moralne, wzorce zachowań, nawyki żywieniowe i upodobania estetyczne. Bez względu na to, czy mówimy o Narrinyeri, Baskach bądź Litwinach, albo czy mówimy o animistach, katolikach bądź krysznaitach, czy wreszcie mówimy o afrykańskich wróżbitach, latynoskich macho bądź japońskich maklerach, ludzie stają się sobą dzięki kulturze. Mówiąc najbardziej ogólnie, kultura jest sensem, jaki wszyscy - na równiku i na biegunie, w szałasie z kory i w bloku z betonu – nadajemy światu.

Te sensy są oczywiście różne. Dla jednych dniem świętym będzie niedziela, dla innych sobota albo piątek. Jedni będą zachwycać się postępem technologicznym, inni z kolei wschodem słońca nad stepem. I te właśnie różnice są dla antropologów najciekawsze. Pokazują one, że pomysłów na szczęśliwe życie jest bardzo wiele, że w odmienny sposób można rozwiązywać te same problemy. Realne istnienie wielu różnych kultur (z których tysiące zostało niestety zmiecionych przez historię) jednoznacznie przekonuje, że nasze życie jest jedynie lokalnym przypadkiem pośród innych lokalnych przypadków.

To stwierdzenie pociąga zaś za sobą nie tyle tolerancję – która ostatnio stała się pustym hasłem – ile raczej chęć zrozumienia innych ludzi w ich innych życiach. Właśnie z tego powodu antropologowie żeglują na odległe archipelagi, jeżdżą do romskich wiosek, przekraczają progi domów. Nie ma wszak zrozumienia bez kontaktu, bez dialogu, bez wymiany myśli. O tym antropologowie piszą i o tym nauczają. W świecie coraz ciaśniejszym, oplecionym elektronicznymi sieciami, antropologia uczy tego, w jaki sposób współ-być z innymi, jak pozbyć się lęku, jak nawiązywać kontakty. Jesteśmy przecież jako ludzkość skazani na sąsiedztwo, nie uciekniemy przed innymi. Ziemia jest kulą, a wszelkie granice (Mur Chiński, wały Hadriana, linia Maginota, mur berliński, mur oddzielający Żydów od Palestyńczyków) wcześniej czy później przestają istnieć. Dlatego warto poznawać i rozumieć innych, których możemy dzisiaj spotkać wszędzie: nie tylko podczas egzotycznych podróży, ale też na pobliskim bazarze, na internetowym forum albo po prostu za ścianą. Z tego samego powodu warto poznawać i rozumieć kulturę, z której sami się wywodzimy, tradycję, która ukształtowała nasze miejsce. Czy można sobie wyobrazić bardziej pilne, bardziej życiowe i zwyczajnie ludzkie zadanie dla jakiejkolwiek z nauk?

Dlatego zostaliśmy antropologami.

Waldemar Kuligowski

Zarejestrowane w lutym 2005 r., pierwotnie jednak zrodzone na gruncie więzi towarzyskich Stowarzyszenie Antropologów Kultury „Etnosfera” powstało z inicjatywy ludzi, których wspólne cele i idee połączyły w trakcie odbywania studiów antropologicznych w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

 

Powodowani z jednej strony chęcią aktywizacji zawodowej po fakcie ukończenia studiów w niesłusznie postrzeganej jako mało perspektywiczna profesji, z drugiej strony chęcią wykorzystania zdobytych w toku studiowania umiejętności w praktyce życia społecznego, powołaliśmy do życia instytucję, której podstawowym celem jest działanie na rzecz człowieka jako nośnika wartości kulturowych. Sama idea Stowarzyszenia narodziła się bowiem w poczuciu konieczności wyzwolenia antropologii ze sztywnych ram akademizmu i tym samym wyjścia naprzeciw ludziom, którym nasza dyscyplina w zasadniczy sposób mogłaby przysłużyć się dla poprawy ich aktualnej sytuacji społeczno-kulturowej.

 

 

Celami działalności Stowarzyszenia są:

  1. Przybliżanie kultur mniejszości etnicznych, grup etnograficznych oraz kulturowych Polski, Europy i świata oraz ochrona dziedzictwa kulturowego i tradycji.

  2. Działanie na rzecz integracji środowisk zainteresowanych kulturami pogranicza.

  3. Działanie na rzecz tolerancji, dialogu międzykulturowego pomiędzy osobami i różnymi organizacjami mniejszości etnicznych oraz kulturowych.

  4. Podejmowanie działań na rzecz ochrony praw człowieka, demokracji, wolności i swobód obywatelskich.

  5. Działanie na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijanie kontaktów i współpracy między społeczeństwami .

  6. Wspieranie inicjatyw dla rozwoju kulturowego i społecznego oraz promocja działalności artystycznej związanej z różnymi regionami Polski i świata.

  7. Działanie na rzecz rozwoju artystycznego i kulturalnego oraz wspieranie nauki i edukacji.

  8. Poszerzanie i pogłębianie wiedzy w zakresie etnologii i antropologii kulturowej.

  9. Prowadzenie działalności wydawniczej oraz wspieranie i finansowanie działalności innych organizacji pozarządowych oraz podmiotów kolegialnych nie posiadających osobowości prawnej, których działania są zbieżne z celami Stowarzyszenia.

  10. Organizowanie badań terenowych związanych z realizacją celów statutowych Stowarzyszenia.

  11. Prowadzenie baz danych, związanych tematycznie z celami statutowymi.

 

Cele te Stowarzyszenie realizuje poprzez:

  1. Prowadzenie działalności informacyjno – promocyjnej i edukacyjno – szkoleniowej przy pomocy wszelkich dostępnych mediów.

  2. Promowanie artystów poprzez organizację koncertów, wystaw, przeglądów filmowych, itp

  3. Organizowanie sympozjów, seminariów, konferencji i debat publicznych.

  4. Inicjowanie targów sztuki, imprez okolicznościowych oraz festiwali promujących specyfikę różnych regionów Polski i świata.

  5. Współpracę z muzeami, galeriami, skansenami, szkołami, zespołami artystycznymi oraz innymi instytucjami.

  6. Współpracę z organizacjami pozarządowymi działającymi w zakresie objętym celami Stowarzyszenia oraz osobami fizycznymi wykazującymi zainteresowanie celami Stowarzyszenia oraz instytucjami i samorządami lokalnymi.

  7. Systematyczne podnoszenie kwalifikacji członków Stowarzyszenia za pomocą różnych form kształcenia.

  8. Współpracę międzynarodową z organizacjami i instytucjami o podobnej działalności.

  9. Inne działania sprzyjające rozwojowi statutowych celów organizacji.

STATUT STOWARZYSZENIA

DEKLARACJA CZŁONKOWSKA

DEKLARACJA CZŁONKA WSPIERAJĄCEGO

 

 

 
 

 

Wielkopolskie Stowarzyszenie Przyjaźni Polsko-Łotewskiej

 

 

 

 

 

 

     

 

Copyright © 2005-2008 Stowarzyszenie Antropologów Kultury ETNOSFERA  All Rights Reserved