aktualności       działalność       projekty       zaproszenia       członkowie       galeria       czytelnia       media o nas       linki       kontakt

Marta Songin I co dalej..., czyli komu dziś potrzebny jest antropolog?           W związku z postawionym przez organizatorów niniejszej konferencji problemem, dotyczącym perspektyw znalezienia pracy przez osoby z wykształceniem antropologicznym, pojawia się zdecydowanie więcej pytań niż możliwych na nie odpowiedzi. Proponuję aby na początek  przyjrzeć się temu, jakiego rodzaju wiedzę zdobywają w procesie kształcenia przyszli antropolodzy i co za tym idzie spróbować zastanowić się, czy tego typu wiedza może znaleźć jakieś praktyczne zastosowanie. [Więcej] Joanna (Hanka) Biskup Raj odnaleziony. Polskie mity o Nowej Zelandii "Szanowny Panie Konsulu!           Nowa Zelandia jest moją miłością od dziecka, gdy miałem dziewięć lat zobaczyłem program telewizyjny o tym kraju i ...zakochałem się od pierwszego wejrzenia (niektórzy mówią tu o przeznaczeniu). Bardzo chciałbym zamieszkać w spokojnym miejscu i żyć bez pośpiechu, cieszyć się rodziną, pracą, zdrowym otoczeniem. Zmienić swe życie nie jest łatwo, ale dlaczego nie spróbować? Nowa Zelandia - to brzmi jak NADZIEJA, jak SŁOŃCE i KSIĘŻYC, jak RADOŚĆ i MIŁOŚĆ". [Więcej] Tomasz Kosiek Antropologia kulturowa w Turcji           Tematem dzisiejszej konferencji jest zawód antropologa, czyli to co każdy adept tej nauki może robić po zakończeniu studiów. Póki co, jeszcze jestem studentem etnologii i chyba jeszcze nie znalazłem recepty na ów zawód etnologa, ale  chciałbym jednak podzielić się z Państwem w paru słowach na temat moich doświadczeniach wynikających z jednorocznych studiów w Turcji, a tym samym o naszej nauce uprawianej „po turecku”. [Więcej] Paweł Majchrzak Pogranicze w objęciach mitu        Jakkolwiek historyczna przestrzeń amerykańskiego Pogranicza odrzeczywistniona została za pośrednictwem klasycznych nośników mowy mitycznej jak literatura popularna oraz cały konglomerat sztuk wizualnych, to jednak klasyczne kreacje mitycznego Zachodu zawsze zawierały się w określonym wycinku geograficznej, historycznej, a także społecznej rzeczywistości. Amerykański Zachód jako przestrzeń przede wszystkim mentalna, funkcjonował w zbiorowej świadomości jako mit pierwotnie spersonifikowany w wizerunkach jednostek heroicznych, który na stałe osiadł w pakiecie popularnych wyobrażeń o historii i kulturze "Dzikiego Zachodu", jako kolebki amerykańskiej kultury narodowej. [Więcej] Paweł Majchrzak Kicz i makabra w kreacjach śmierci filmowego horroru          W kręgu społeczno-kulturowego zjawiska jakim jest kino gatunków, filmowemu horrorowi od swego zarania po czasy nam współczesne, nigdy nie dane było cieszyć się zbyt dobrą reputacją wśród krytyków. Kiczowaty, głupi, pozbawiony głębszego sensu, w opiniach wielu, artystycznie bezwartościowy horror, w istotny jednak sposób ukazywał ciągłość istnienia społecznej potrzeby uzewnętrzniania emocji od najdawniejszych czasów nawiedzających zakamarki ludzkiej świadomości. [Więcej] Waldemar Kuligowski Muzyka folkowa jako znak tożsamości: sytuacja w krajach Europy Środkowej           Na podstawie historii politycznej społeczeństw Europy można by spisać fascynującą kronikę związków między folklorem a polityką. W wielu wypadkach wywodzono przecież „ducha narodowego” właśnie z pokładów ludowego folkloru, który miał przechowywać to, co w konkretnej kulturze najbardziej archaiczne oraz unikalnie rodzime. Strategie tego typu żywiły się przede wszystkim romantycznym przekonaniem mówiącym, że kultura miejska ma charakter kosmopolityczny, pełen obcych wpływów, kultura ludowa natomiast zachowała swój rys ojczysty, starożytny, pozbawiony zewnętrznych naleciałości. [Więcej] Waldemar Kuligowski Fast food, slow food, smalec babuni           Czy rok 2002 można uznać za jeden z przełomów w historii ponowoczesności? Wiele wskazuje na to, że nie jest to sąd nadzwyczaj ekscentryczny. Oto bowiem, co wydarzyło się tym roku – po raz pierwszy w ponad 50-letniej działalności światowej sieci barów, McDonald’s zanotował straty finansowe. I to niebagatelne, bo w kwocie 343,8 milionów dolarów! Na domiar złego firma zaczęła systematycznie tracić klientów. [Więcej] Waldemar Kuligowski Glokalizacja po polsku: Wiejskie Alternatywne Społeczności. Przypadek Wolimierza            W roku 1998 powołano do życia nową na polskim gruncie organizację o nazwie Wiejskie Alternatywne Społeczności (WAS). „W swoim zamierzeniu WAS łączyć ma najczęściej ludzi z miasta, którzy osiedlili się na wsi, szukając w praktyce bardziej ludzkiego sposobu na życie niż ten proponowany w mieście”,  czytamy w oficjalnych oświadczeniach jej twórców. Programowym założeniem uczyniono ideę, wedle której ludzie przenoszący się na wieś mogą stać się istotnymi partnerami w procesie przekształcania polskiej wsi i tworzenia w jej ramach silnych społeczności lokalnych. [Więcej] Michał Baranowski Kicz audiowizualny, tandeta czy arcydzieło? Mit utraconej wspólnoty rodzinnej na przykładzie serialu telewizyjnego         Epoka obrazów artystycznych odchodzi do muzeum. Na scenę ikonicznej rzeczywistości kultury od stu lat wchodzą szeroko rozumiane obrazy ekranowe – medialne, bowiem sztuka – tutaj audiowizualna, oddziałuje na osobowość człowieka. Owe oddziaływanie występuje w sposób, w jaki ludzie wypowiadają siebie, włączając w to okazywanie uczuć. Wpływ medium na życie człowieka często uważany jest za rzecz oczywistą i dlatego mało uwagi poświęca się tym aspektom kultury, które niedostrzegalnie, lecz niezwykle silnie, oddziałują na nasze zachowanie. [Więcej] Michał Baranowski Kobieta polska w Bułgarii jako przykład życia na pograniczu dwóch kultur          Współczesna Polonia bułgarska na mapie polonijnej Europy wyróżnia się przede wszystkim tym, iż w blisko 90% składa się z kobiet. Oprócz próby uporządkowania i usystematyzowania dokonań i rozwoju Polonii bułgarskiej, w trakcie wnikliwej analizy tematu i rozmów przeprowadzonych z przedstawicielami owej grupy, zaczęła się uwidaczniać jej dwuwarstwowość kulturowa. Innymi słowy Polonię bułgarską można uznać za model podwójnego wzoru kulturowego, który jest charakterystyczny dla grup o dychotomicznej świadomości etnicznej i kulturowej. Taką właśnie społecznością jest Polonia bułgarska, żyjąca na pograniczu dwóch kultur: polskiej i bułgarskiej. [Więcej]

Copyright © 2005-2008 Stowarzyszenie Antropologów Kultury ETNOSFERA  All Rights Reserved